چرا خروجی کمیسیون برجام هم «هیچ» شد!

همانطور که راقم سطور انتظار داشت، نتیجه شکایت تیم مذاکره کننده از نقض عهد صریح امریکا در ماجرای تمدید قانون ISA نیز با عملکرد خنثی و البته تهدید آمیز دولت بر علیه ایران پایان یافت. نتیجه ای که بازهم بر اساس قول کری استوار شد! امری که می بایست ریشه آن را در سخنان افشا شده ی ظریف جستجو کرد. وزیر خارجه در جمع اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس گفت:

"قرارشان چیه. قرارشان اینه که یعنی قرارشان این بوده ولی ما یک ذره عوض اش کردیم[!] که قرارشان این بود که روز 19 ژانویه که آخرین فرصت اینها که اوباما سرکار هست همه قوانین را بلااثر کنید یعنی این بلااثر کردن ها یعنی اثرش 120 روز است بعضی هاش 180 روز است."

همانطور که ظریف در ادامه می آورد، هدف امریکا از چنین امری درگیر نکردن دولت ترامپ با موضوع برجام (حداقل) طی 120 روز اول دولت داری است؛ لکن ظریف به نکته ای مهمی اشاره می کند: "ولی ما یک ذره عوض اش کردیم". در تحلیل چنین گفتاری باید آورد؛ دولت اوباما قصد داشت تنها طی یک مرحله قانون 120 روزه ISA را بلا اثر کند؛ لکن با پیشنهاد ظریف و تیم مذاکره کننده دولت یازدهم، طی ساعات پایانی ریاست جمهوری اوباما در کاخ سفید نیز -19 ژانویه مصادف با 30 دیماه- اوباما مجددا قانون مذکور را بلااثر می نماید. نتیجه آنکه:

1 بهمن + 120 روز = پایان روز 29 اردیبهشت 1396

در حقیقت پایان مهلت بلااثر شدن 120 روزه تحریم ISA بر علیه ایران؛ مساوی است با ساعت 20 روز بیست و نهم اردیبهشت 96 –آغاز روز 20 می 2017 در امریکا-!!! به عبارتی، آغاز دور جدید تحریم ایران که نیاز به امضای دونالد ترامپ دارد، مساوی است با پایان روز رای گیری ریاست جمهوری دوره دوازدهم در ایران اسلامی!

همانطور که مشخص است؛ دولت یازدهم با زیرکی قصد دارد حداکثر کاسبی را از برجام نماید! دولتی که منتقدان را با انواع تهمت و فحاشی ها، به کاسبی تحریم متهم می کند؛ در روزهای پایانی عمر خود، نمونه بارز دیگری از کاسبی حزبی و قبیله ای و بازی با منافع ملی را به منصه ظهور گذارده؛ و به خاطر پیروزی در انتخابات، حتی از تعلیق اسمی تحریم -و نه پیگیری اصولی نقض عهد دشمن- نیز بهره برداری می کند. امری که نمونه ی آن را در انتخابات مجلس 94 نیز مشاهده کردیم؛ و دولت به منظور استفاده حداکثری از «روز اجرای برجام»؛ بدون در نظر گرفتن خطوط قرمز رهبری، و با شتاب حداکثری اقدام به نابودی تاسیسات هسته ای کرد؛ عجله ای که این روزها ایران اسلامی را با مشکلات عدیده ای به دلیل نگرفتن تضمین از دشمن، و انجام پیشاپیش تعهداتش قبل از برداشته شدن تحریم ها؛ مواجه کرده است.

فارغ از اینکه ترامپ به باقی ماندن 120 روزه تحریم ها عمل کند یا خیر؛ نکته کلیدی آنست که دکتر ظریف علی رغم اعتراف به اشتباه خود در اعتماد به قول کری؛ طی ماجرای فوق نیز مجددا به قول وزیر خارجه ای که هنگام بودن در منصب، نتوانست به قول خود عمل کند؛ اعتماد کرده است! ظریفی که در کمیسیون امنیت ملی مجلس گفت: "ما با یک صحبتی که با آقای کری کردیم بر اساس صحبتی که با آقای کری کردیم و قولی که آقای کری داد ما آمدیم یک موضع علنی گرفتیم من اشتباه کردم. در این، رسما ما نمی بایستی بر اساس حرف این بابا (کری) می کردیم"

حال باید صبر پیشه کرد و دید که آیا دکتر ظریف در جلسه ی دورهمی -و نه علنی!- دیگری نیز؛ مجددا از اشتباه بودن اعتماد به قول جان کری و عدم امکان حضورش با وزیر خارجه امریکا در یک شهر سخن خواهد گفت!