تکرار دروغ های بزرگ

دروغ بزرگ؛ نام نقدی بود که در تاریخ 15/03/92 -تنها چند روز قبل از انتخابات- بر سخنان حسن روحانی، کاندیدای ریاست جمهوری یازدهم نگاشتم. آن زمان، حسن روحانی را دروغگوی بزرگ نامیدم؛ امری که نزدیک به 4 سال زمان برد، تا صحت آن از بوته آزمایش خارج شود.

آن روز حسن روحانی؛ کسی که تعلق خاطر آن به خارج از مرزها غیر قابل انکار است؛ توانست با اتکا به نظریه معروف گوبلز، رئیس تبلیغات آلمان نازی "دروغ هرچه بزرگتر باشد، باور آن راحت تر است"، آرای مردم را به سوی خود جلب کند؛ لکن باید دید در این دوره نیز وی و کاندیدای پوششی او، توانایی انحراف افکار عمومی را از معیشت و اقتصاد به عنوان خواسته اصلی مردم؛ به فرهنگ و لولو "سایه ی جنگ" دارند؟

چهار سال از آن زمان گذشت؛ امروز نه تنها دروغگویی رئیس دولت یازدهم بیش از پیش اثبات شده؛ بلکه جهانگیری معاون وی نیز جا پای خلف خود گذارده و حتی در برخی امور روی رئیس خود را سپید کرده. هرچند زمان لازم است که دروغ های فاجعه بار در مذاکرات هسته ای و مصیبت های رفته بر صنعت هسته ای، آشکار شود؛ لکن آنچه مسلم است مردم باید هوشیار باشند و توصیه رهبر فرزانه انقلاب را آویزه گوش خود کنند، که:

" برادران عزیز، خواهران عزیز، فرزندان عزیز من، جوانان! هرچه انتخاب کنید برای خودتان انتخاب کردهاید. انتخاب خوب شما به خود شما برمیگردد؛ اگر انتخاب با غفلت انجام بدهید که انتخاب بدی از آب دربیاید و از کار دربیاید، بدیاش به شما برمیگردد"