کج سلیقه گی؛ یا دهن کجی؟

روز جمعه 24/10/95 دکتر روحانی پس از ادای احترام به مرحوم هاشمی رفسنجانی؛ اقدام به مصاحبه ای با خبرگزاری ها کرد. اما آنچه تعجب آور بود؛ زوم کردن دوربین ها روی کادر بسته ای از تصور دکتر روحانی کنار مهدی هاشمی بود.

هرچند مهدی هاشمی فرزند رئیس فقید مجمع است؛ لکن فی مابین وی و دیگر متهمان اقتصادی و امنیتی تفاوتی نیست. به عبارتی، آیا دکتر روحانی حاضر است تصویرش در کنار مجرم دیگری نظیر بابک زنجانی ثبت و ضبط شود؟ یا قرار گرفتن در کنار چنین فردی افت شخصیت برای دکتر به ارمغان می آورد؟

اگر چنین است، پس چرا رئیس جمهور نظام اسلامی ایران مرتکب چنین خبطی شده؟

چرا دکتر روحانی به عنوان یک معمم و الگویی برای دیگر مسلمان؛ در ماجرای مذکور به توصیه های حداقلی اسلام عمل نکرد؟ مگر محسن هاشمی پسر ارشد مرحوم رفسنجانی در جمع یاد شده حضور نداشت؟ چه مهمی باعث شد شیخ حسن روحانی، الزاما مهدی هاشمی را دوشادوش خود داشته باشد؟ و اگر مهدی هاشمی به عمد چنین کرده؛ دکتر روحانی نباید به منظور پرهیز از قرار گرفتن در مظان اتهام، حداقل هنگام مصاحبه جانب احتیاط را رعایت و وی را از کنار خود -پهلو به پهلو- دور می ساخت؟

با این همه امید است چنین اتفاقی نه به قصد دهن کجی و بها دادن به مجرمی خاص؛ بلکه به جهت بد سلیقه گی و عدم توجه صورت پذیرفته باشد؛ زیرا اگر قرار گرفتن در کنار متهم خوب است؛ یقینا فی مابین مهدی هاشمی ، بابک زنجانی و یا شهرام جزایری بالمره تفاوتی نیست.